Όποιος έχει ένα κενό στην οδοντοστοιχία του χρειάζεται συνήθως μια οδοντική πρόθεση. Η σημερινή τεχνολογία προσφέρει διάφορες δυνατότητες οδοντικής αποκατάστασης για να κλείσουν τα κενά των δοντιών. Σε αυτές ανήκουν γενικά οι γέφυρες, οι στεφάνες και τα εμφυτεύματα. Ωστόσο, δεν είναι κάθε τύπος οδοντικής πρόθεσης κατάλληλος για κάθε ασθενή. Στη συνέχεια παρουσιάζονται τα διαφορετικά χαρακτηριστικά και οι προϋποθέσεις των τριών επιλογών οδοντικής αποκατάστασης.
Οδοντική αποκατάσταση με γέφυρα
Για να κλείσει ένα κενό δοντιού, υπάρχουν οι λεγόμενες γέφυρες που μπορούν να τοποθετηθούν. Η αρχή λειτουργίας τους είναι ότι τα γειτονικά δόντια χρησιμεύουν ως στήριγμα για την τεχνητά κατασκευασμένη πρόθεση. Προϋπόθεση για αυτό είναι τα διπλανά δόντια να είναι υγιή και ικανά να λειτουργήσουν ως συγκράτηση της γέφυρας. Για τον σκοπό αυτό, τα κατά τα άλλα υγιή δόντια πρέπει να τροχιστούν, ώστε το στήριγμα της γέφυρας να μπορεί να στερεωθεί και να προσφέρει επαρκή συγκράτηση. Αυτό συγκαταλέγεται στα μειονεκτήματα των οδοντικών γεφυρών, καθώς πρέπει να αφαιρεθεί υγιής οδοντική ουσία. Αν όμως δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για ένα πιο συντηρητικό εμφύτευμα ή για μια στεφάνη, η γέφυρα παραμένει η μόνη εναλλακτική. Υπάρχει επίσης η δυνατότητα συγκόλλησης της γέφυρας, ωστόσο η διάρκειά της είναι περιορισμένη.
Η στεφάνη ως οδοντική αποκατάσταση
Εάν δημιουργείται κενό επειδή ένα δόντι έχει υποστεί τόσο σοβαρή βλάβη ώστε να χρειάζεται αντικατάσταση μόνο το ορατό τμήμα του, υπάρχει η δυνατότητα μιας στεφάνης ως αποκατάστασης. Προϋπόθεση είναι η ρίζα του δοντιού να είναι ακόμη ακέραιη. Εάν η βλάβη έχει προχωρήσει τόσο ώστε ένα σφράγισμα ή μια μερική στεφάνη να μην επαρκούν πλέον, το επόμενο βήμα είναι μια ολική στεφάνη. Το κατεστραμμένο δόντι προετοιμάζεται έτσι ώστε η στεφάνη να καλύπτει το τμήμα του δοντιού που παραμένει ακέραιο. Η στεφάνη, κατασκευασμένη από μέταλλο, συνθετική ρητίνη ή κεραμικό υλικό, αποκαθιστά μετά την τοποθέτηση την κανονική λειτουργία και οπτικά διακρίνεται ελάχιστα από τα φυσικά δόντια. Σε αντίθεση με τη γέφυρα, τα γειτονικά υγιή δόντια δεν χρειάζονται περαιτέρω επεμβάσεις. Το ύψος του κόστους εξαρτάται και από το υλικό που χρησιμοποιείται.
Εμφυτεύματα ως οδοντική αποκατάσταση
Εάν η ρίζα του δοντιού δεν είναι πλέον ακέραιη και μια γέφυρα δεν είναι εφικτή, το οδοντικό εμφύτευμα προσφέρει μια ακόμη δυνατότητα οδοντικής αποκατάστασης. Σε αυτή τη διαδικασία, που διαρκεί περισσότερο, τοποθετείται στη γνάθο μια τεχνητή ρίζα δοντιού από τιτάνιο. Όταν αυτή η ρίζα σταθεροποιηθεί με οστεοενσωμάτωση στο οστό της γνάθου, τοποθετείται πάνω της μια στεφάνη. Το οστό στο σημείο αυτό εξακολουθεί να καταπονείται φυσιολογικά και δεν αναμένεται οστική απορρόφηση. Η θεραπεία αποκατάστασης απαιτεί κατά κανόνα χρόνο. Εάν το οστό της γνάθου δεν διαθέτει επαρκή μάζα για το εμφύτευμα, μπορεί να ανακατασκευαστεί σε διάστημα αρκετών μηνών. Μετά την τοποθέτηση της ρίζας τιτανίου, αυτή πρέπει πρώτα να ενσωματωθεί σταθερά στο οστό, προτού τοποθετηθεί η στεφάνη. Αυτή η μορφή αποκατάστασης, ωστόσο, πλησιάζει οπτικά και λειτουργικά περισσότερο από όλες τα φυσικά δόντια.
Διαβάστε επίσης: Οδοντικές προθέσεις από τον 3D εκτυπωτή – πού βρισκόμαστε; και CEREC: Ψηφιακή οδοντική αποκατάσταση σε κατάλληλες περιπτώσεις.
Έχετε ερωτήσεις σχετικά με τις οδοντικές προθέσεις; Σε εμάς θα λάβετε επαγγελματική ενημέρωση για το θέμα της οδοντικής αποκατάστασης. Κλείστε ένα ραντεβού και θα σας συμβουλεύσουμε ευχαρίστως. Θα σας εξηγήσουμε με διαφάνεια τις μορφές αποκατάστασης, τις πιθανές επιδοτήσεις και την αναμενόμενη ιδία συμμετοχή.
